Let’s go outside

Time flies. Especially when you’re having fun. Een vrolijke training hier, een vrolijke training daar en voor je het weet duurt het nog maar anderhalve week tot je al die vrolijkheid in het echie waar moet gaan maken. Kortom, het moest er dus maar eens van komen. Niet omdat ik het van tevoren perse zo had bedacht. Wel omdat ik het al die tijd ergens in gedachten had gehad. Buiten zwemmen. In ieder geval één keer voor mijn eerste tri in open water zwemmen. Met wetsuit. Uiteraard. Ik heb dat rubberen zwarte ding met een héél klein beetje blauw (meer kon ik er kleurtechnischgewijs helaas niet van maken) immers niet voor niets gekocht. Daarnaast gaven de watertemperaturen cijfers aan, waarvan ik het vermoeden had dat deze zelfs mét rubber pak voor laag kippenvel op mijn huid zouden zorgen.

Maar goed, wat moet, dat moet. Tenminste, volgens mijn theorie dan. Ik ken zwemmers die voor geen goud het open water in plonsen als dat niet voor een wedstrijd nodig is. Wellicht hier in Nederland een logische redenatie (immers, wanneer is het water hier echt eens aangenaam qua temperatuur?), maar toch ben ik als koukleum liever goed voorbereid. Liever alvast één keer ervaren hoe zwemmen met gevoelloze voeten voelt, dan dat ik straks in de gracht van Woerden in paniek raak omdat ik door de kou mijn handen niet meer kan bewegen.

20150514_130917

En dus gingen we op pad. Op Hemelvaartsdag richting het Henschotermeer. Badpak, wetsuit, dubbele badmuts en schietgebedje dat het water op deze hemelse dag niet meteen stervenskoud zou zijn. Ik bedoel, goed voorbereid, is iets heel anders dan goed afgeschrikt. En het zou natuurlijk wel heel jammer zijn dat ik door deze test dat hele open water zwemmen meteen totaal niet meer zou zien zitten. Het is natuurlijk niet de bedoeling dat ik voor altijd tryatleet blijf.

Dat ik de enige gek was die vandaag in de open lucht wilde poedelen, dat was al snel duidelijk. Op wat gezinnen na die aan het picknicken of in het zand aan het spelen waren, lag het water er rimpelloos en stil bij. Enigszins opgelaten trok ik mijn wetsuit aan, de prikkende ogen van wat kinderen verderop in mijn rug. ‘Ze gaat het doen!’, klonk het. ‘Kijk mama, ze gaat het water in!’. Even wist ik niet of ik me nou stoer of knettergek moest voelen. Ik besloot het te laten afhangen van mijn eerste grote teen in het water.

20150514_131027

En, warempel…dat bleek eigenlijk best mee te vallen! Standje stoer dus maar. Niet meer twijfelen, maar met volle passen het water in. Om dan, als het water tot je knieën komt, erachter te komen, dat het naarmate het water dieper wordt, het toch stiekem ook wel kouder wordt (ehh..duh!). Shit! Stoer of knettergek; een watje ben ik sowieso niet. Met een grimas doorlopen dus en 3…2…1…plons!

Niet denken, zwemmen!
Links, rechts, links, adem. Rechts, links, rechts, adem.
Ok, mijn handen en voeten zijn dus best wel koud.
Links, rechts, links, adem. Rechts, links, rechts, adem.
Jeetje, je ziet echt geen steek onder water! Ja groen, maar dat is ook alles.
Links, rechts, links, adem. Rechts, links, rechts, adem.
Goh, ik begin het eigenlijk al best wel aangenaam warm te krijgen. Dat had ik niet verwacht!
Links, rechts, links, adem. Rechts, links, rechts, adem.
Weet je, dit voelt eigenlijk best wel cool!
Links, rechts, links, adem. Rechts, links, rechts, adem.
Ok San, wel even opletten in welke richting je zwemt. Dat navigeren zonder lijnen is nog wel een dingetje.
Links, rechts, links, adem. Rechts, links, rechts, adem.
Wow, ik zwem gewoon in open water!
Links, rechts, links, adem. Rechts, links, rechts, adem.
Dit is echt leuk!
Links, rechts, links, adem. Rechts, links, rechts, adem.
Dit is gewoon te gek!

Een dik half uur later stond ik weer aan de kant. Met een hele dikke smile die er de rest van de dag niet meer af is gegaan. Dat het na al mijn doemdenken misschien wel mee zou vallen, daar had ik rekening mee gehouden. Maar dat ik het zo leuk zou vinden?! Dit is pas zwemmen! Waarom heb ik dit toch niet veel eerder ontdekt?

20150514_131608

Nog geen twee dagen later stond ik opnieuw aan dezelfde waterrand. En hoewel het weer een stuk minder was dan de eerste keer, kon ik ook nu mijn plezier niet op. En hé, ik was zowaar niet eens de enige gek die zich opmaakte voor een rondje eiland! Blijkbaar zijn er naast de zwartkijkende doemdenkers toch ook nog meer knettergekke groenkijkers. Ik weet in ieder geval dat de komende zomer mijn lievelingsgeur dat van neopreen zal zijn: de geur van avontuur!

Nog iets minder dan een week tot Woerden. Vanavond zwem ik weer in open water, maar dan (ik zou bijna zeggen: helaas) in een zwembad. Tijdens een zwem-loop clubwedstrijd in Bennekom. Daar doe ik mijn laatste echte test: die van wedstrijdspanning. Maar voor we het daar verder over hebben eerst: FILMPJE!

20150514_131529


5 reacties op ‘Let’s go outside

    1. Wat moet dat moet 😉 En eigenlijk ook wel genieten, het hele water voor jezelf. Van de zomer zal dat vast wel anders zijn, als ik deze mooie plas moet delen met al die spelende kinderen.

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

w

Verbinden met %s