Een wiskundige pechvogel

Misschien komt het omdat ik het zelf al voelde. Misschien omdat ik me er mentaal al op had voorbereid. Misschien omdat ik mezelf wel een beetje ken. Of misschien omdat de grap nou eenmaal is dat driemaal scheepsrecht is. En dat het kwartje van het feit dat dit eigenlijk helemaal niet zo grappig is uiteindelijk pas later valt.

Snijvinyl_Pootjes_stickers_340_340_q_vogel-pootjes40Ik ben geblesseerd. Ja. Alweer.
Hoe het komt is me een raadsel, maar het feit dat ik ondanks een week rust, oefeningen en ijs na een dag supporteren redelijk strompelend door het huis heen schoof, kon niet anders betekenen dat ik mijn karmapunten toch maar beter even bij de fysio kon inwisselen. Al is het alleen maar omdat ik zijn grootste klant ben en ik hem in 2015 ook wel een luxe vakantie wens.

“Dus, wat heb je?” vroeg hij met een nietsvermoedende blik. “Pijn”, antwoordde ik. Naar waarheid. Wat het was wat ik voelde was ik inmiddels kwijt. Ik weet alleen dat het pijn doet. Soms in mijn hak, dan weer rond mijn enkel, aan de zijkant van mijn voet. Rondjes draaien met de enkel gaat prima. Buigen, strekken, geen probleem. Maar zodra ik iets moet doen wat ook maar op lopen lijkt, verander ik in een strompelend oud vrouwtje.

Dat de uiteindelijke conclusie was dat lopen er waarschijnlijk zeker een week of 6, of misschien wel 12, niet inzit, gleed gek genoeg met een rustige flow langs me heen. Ik had er al een beetje op gerekend. Aan halfslachtige blessures doe ik immers niet. Je moet wel een beetje wat te piepen hebben. Voor minder doe ik het niet. Bovendien, het was toch eigenlijk ook allemaal weer veel te mooi bedacht; al die plannen voor dit jaar. Zoveel hoogtepunten in één seizoen. Ik had het kunnen weten: dat is vragen om problemen. Het is dan ook niet voor niks dat het ‘juich-gevoel’ bij mij nog niet echt in de polonaise-stand wilde bij het feit dat ik ingeloot ben voor Berlijn. In het verleden behaalde resultaten bieden geen garantie voor de toekomst. In het verleden behaalde blessures ook niet. Maar de angst in je achterhoofd speelt wel altijd mee.

Snijvinyl_Pootjes_stickers_340_340_q_vogel-pootjes40En terecht. Blijkt dus. Maar in plaats van boos te worden of verdrietig, laat ik me er dit keer gewoon in berusten. Vind het stiekem zelfs hilarisch. Ok. Nee. Niet echt. Maar…het is wat het is, en ik kan hoog of laag springen (auw, nee, dat kan ik niet), maar van een chagrijnige kop is nog nooit een blessure genezen. En boos zijn? Op wat? Op wie? Nee, niet alles is eerlijk in het leven, maar er zijn ook ergere dingen en op beetje pech op hardloopgebied na heb ik verder eigenlijk bar weinig te klagen. Soms heb je nou eenmaal geluksvogel en soms heb je pechvogels. Blijkbaar ben ik op dit vlak goed voer voor de pechvogel. Tja, so be it. Zo’n beestje moet ook eten. Daar kan het vogeltje ook niks aan doen.

Het enige wat ik kan doen en wat ik nu kan bedenken is om de vogel voorlopig gewoon niet meer te voeren. Misschien moet ik slimmer zijn. En realistischer. Tussen willen en kunnen zit een groot verschil. En ja, ik wel graag (héél graag zelfs), maar wat niet kan, dat kan niet. Dus misschien wordt het gewoon tijd om te erkennen wat andere mensen wellicht al wel dachten en wat ik eerder nooit maar dan ook NOOIT wilde horen: Misschien ben ik voor hardlopen gewoon niet geschikt.
Dus.
Punt.

En ja, ik weet dat nu heel veel mensen hard dingen tegen mij gaan schreeuwen. En nee, ik zeg hiermee niet dat ik stop met lopen (hé, I’ve got a triathlon to complete!). Maar het zet je wel aan het denken. Net zoals sommigen geen wiskundeknobbel hebben, heb ik misschien gewoon geen hardloopvoeten. Best een logische redenatie toch?

Maar goed, aangezien wiskunde sowieso niet mijn sterkste kant is, moet ik misschien maar Snijvinyl_Pootjes_stickers_340_340_q_vogel-pootjes40gewoon stoppen met redeneren. Veel leuker is om als Alpha met pretpakket de positieve kanten te bekijken. Want hé, ik kan dan misschien wel niet niet lopen. Ik kan wel zwemmen en fietsen! Ik ga deze periode dus niet gebruiken om te sikkeneuren, maar om de beste Lance Kromowidjojo uit mijzelf te halen die erin zit (zonder doping, uiteraard). Te beginnen met een 1000-meter battle die ik met een Twittermaatje ben aangegaan. Blijkbaar riepen mijn 19 minuten op de kilometer als beginnende zwemmer wat strijdvaardige gevoelens op. Gelukkig ben ik altijd wel in voor een watergevecht. Dus Heleen, maak je borst maar nat!

Dat ik in dit soort periodes vaker met Evert kan afspreken is natuurlijk ook geen straf. Hoewel ik stiekem wel ook hoop op beter weer zodat ik eindelijk mijn regenboogfiets uit de stalling kan halen en met mijn bijpassende blauwe glitterschoenen over het asfalt kan shinen. Misschien kan ik zelfs wel in het echt naar Evert toe fietsen? Heen en terug naar Huissen is best een mooi trainingsrondje. Kan hij me mooi halverwege wat aanmoedigingen toeschreeuwen. Oh, if only dreams would come true!

Bepaalde dromen laten varen, betekent wel ook andere mensen blij maken en startnummers in de aanbieding doen! Mochten er dus mensen zijn die graag de 15 kilometer van de Petzl Night Trail willen doen (7 februari), of een HM tijdens de Achtkastelenloop in Zutphen (1 maart)? Roept u maar! Het is sale en op = op! Over een leuke halve marathon in Wenen of de mogelijkheid om onder mijn naam (de eer!) in Berlijn te shinen kan ik nog geen harde uitspraken doen, maar onderhandeling is altijd mogelijk. Mijn assistent de pechvogel helpt u daar graag bij verder.

Ga ik ondertussen lekker fladderen met mijn geluksvogel. Of fietsen. Of zwemmen. Want het is zonde energie aan stomme dingen te verspillen. Het kwartje van dat rekensommetje is bij mij inmiddels wel gevallen.

pechvogel


4 reacties op ‘Een wiskundige pechvogel

  1. Soms, spreek uit ervaring, moet je zoveel geduld hebben, zie je de horizon niet, dan ben je blj met iedere meter pijnvrij. Ook dan val je soms weer terug vanwege gretigheid en dan vind je eindelijk de balans van, o jehee het gaat eigenlijk best wel redelijk. dan nog geduld…… en blijven hopen. Lekker al die andere dingen er naast blijven doen, dan zit het met de conditie wel goed. ToiToi

  2. Dit schreeuwt natuurlijk om een reactie van een bèta… eentje die wiskunde altijd makkelijk vond en maar niet snapte dat andere mensen dit toch echt moeilijk vonden (inmiddels snap ik het wel hoor ;-)). Uiteraard sta ik open voor de mogelijkheid dat dat je niet geschikt ben voor hardlopen, als een van de vele mogelijkheden waarom je (weer) geblesseerd bent. Maar om hiervan zeker te zijn, moet je andere mogelijkheden natuurlijk wel uitsluiten.
    Heb je na je eerder blessures dingen veranderd?? Immers (mijn favoriete quote) “als je doet wat je deed, krijg je wat je kreeg”, dus herstellen en op dezelfde manier weer gaan opbouwen en lopen zal makkelijk weer tot blessures leiden, zeker als je er gevoelig voor bent… Wellicht werkt chi runnen voor jou of lopen op de HOKA of juist de VFF, misschien kun je beter trails lopen….
    Dat gezegd hebbende weet ik dat ik natuurlijk wel heel makkelijk redeneren heb hier achter mijn laptopje… Heerlijk dat je zo positief bent en je richt op de dingen die je dus wel kan, zoals supersnel 1 km zwemmen! Als het mooi weer wordt kruipen we samen op het fietsje?!
    Beterschap!!

  3. Ja hoor, dat heb jij weer..!
    Ik ben blij dat je het zwemmen en fietsen erbij bent gaan doen, anders werd je vast vreselijk gefrustreerd. (Zou ik waarschijnlijk worden.)
    Heb je ook een diagnose wat het precies is en waar het vandaan zou kunnen komen? Het klinkt een beetje als hielspoor.
    Berlijn is nog ver weg. Je weet niet hoe het/je loopt…
    Beterschap!

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

w

Verbinden met %s